Dy pika loti, me rrodhen nga syte Mbi letren qe po shkruaja, me rane Thelle me tronditen, ne shpirte Shpejte, nga letra u thane.

Mbi fjalen, ku qe shkruar "Te dua"
Pikat e lotit tim, rane
U treten me bojen e shkruar
Ku nje shenje te vogel, lane.

Pra me boje dhe me lot
Ti shkruajta ty, keto fjale
Nga ketu larg, ku s'te shoh dot
E ku te kujtoj me shume mall.

U bene kohe, qe jam larguar
E ne zemer, vazhdoj te te mbaj
Ndoshta, edhe te kam lenduar
Te lutem, besome se une s'kam faj.

Kur letren, ti ta marresh
Lexoje ne vetmi
Dhe lotet, qe do te derdhesh
Mos te ti shohe, njeri!!!...


Jeten time do e mbyll,
Me dhimbje dhe me brenga,
Kurre mos me harro,
Ke qene gjithmone ne zemren time brenda.

Sa shume kam per te thene,
Por fjale nuk gjej dot,
Nuk dua te jetoj me,
Dua te zhdukem nga kjo bote.

Te vdes e te fle e qete,
Ty me mos te te besdis ,
Zemra ime pac fat ne jete,
Rrugen time asnjehere mos e nis.

Ne qofte se te kam merzitur,
Apo te kam lenduar,
Te lutem me fal,
Kurre s'kam dashur per te keq trajtuar.

Kur mos jem me ne kte bote,
Dhe ti kerkon te me flasesh,
Gjithmone do jem afer teje,
Vetem duhet te bertasesh.

Shko dhe mos pyet per mua,
harro qe te desha se me nuk te dua,
ik dhe lej ketu te gjitha kujtimet,
nuk ti jap lotet e as perqafimet.

Nuk ta jap shpirtin se se meritove,
sa me pate ne duar vete me lendove,
nuk ta jap zemren dhe asgje nga une,
ndoshta ndonje tjeter do te fal me shume.

Tani shko ndoshta gjen me mir,
si dikur do te jesh i lire,
por kurr me mos gabo,
mos e the nje zemer e cila te do,
mos e zhduk nje ndjenje qe ka lind per ty,
mos lejo te derdhet loti nga nje sy.

Mos i thuaj ste dua asaj qe te do
dhe jeten e huaj kurr mos e trazo.

Shko, ndoshta hjen shpetim,
ndoshta vjen nje tjeter qe ze vendin tim,
ndoshta tek ajo dot perjetosh ndjenjen e dashuris,
ajo do ti jetoj endrrat e mia te ardhmeris.

Shpresen e jetes sime ajo dot mbaj ne gji,
une dot mbaj nje emer, ajo dhe nje femi.
Ajo do te fitoje ty por jo dhe lumturi
se zoti nuk te fali qe te jesh per dy.

E nese do jem tretur e sdo jem askund,
loti im i hershem shpirtin do ta tund,
zeri im i dridhur veshin sdo ta ler te qete,
dhe syt do ti verboj fytyra ime e zbehte

Vajza pyet të dashurin e vet : " A je i dashuruar në mua?" Ai përgjigjet : "Jo!"

Ajo e pyet : "Mendon që jam e bukur ?" Ai përgjigjet : "Jo!"

Ajo e pyet sërish : "A jam unë në zemrën tënde?" Ai përgjigjet : "Jo!"

Në fund, vajza pyeti : "Nëse të lë a do të qaje për mua?" Ai përgjigjet : "Jo!"

Vajza mbeti e trishtuar dhe vendosi të largohej nga i dashuri…Ai e përqafoi dhe i tha :

" Unë nuk jam i dashuruar në ty – UNË TË DUA!!! Unë mendoj që nuk je e

bukur – TI JE E MREKULLUESHME!!! Ti nuk je në zemrën time – TI JE ZEMRA

IME!!! Kur t’i më lë, unë nuk qaj – UNË VDES!!!

Këta dy të dashuruar janë njohur prej disa kohesh pe kur filluan të kalonin kohen bashke,

janë miqësuar, por mbi të gjitha e dashuronin njëri-tjetrin çdo herë e

më shumë…

Një ditë, vajza i tregoi të dashurit të vet se ajo vuante nga një

sëmundje e zemrës. Në çast e përqafoi atë, dhe filloi të qante!

Duke u ngutur për në të arritur me kohë në operacion, dhe për te hipur në aeroplan, ata as nuk mundën të përshëndeteshin!

Kur vajza u kthye e shëruar nga operacioni, ajo nuk e pa të dashurin e

saj. E pyeti nënën se ku është ai? E ajo u përgjigj : " A NUK E DI SE

KUSH TA KA DHËNË ZEMRËN!?!